Nie da się zregenerować martwych komórek. Dlatego celem całej włosowej pielęgnacji jest przede wszystkim utrzymanie ich w dobrej kondycji, zapobieganie destrukcyjnemu działaniu środowiska i nadmiernej stylizacji oraz optyczne zmniejszenie już powstałych zniszczeń.

Do tego znakomicie sprawdzają się oleje kosmetyczne. Systematyczne zabiegi olejowania włosów sprawiają, że wydają się być w znacznie lepszej kondycji. Jednak nie każdy olej będzie nadawał się do naszego typu włosów. Tutaj wkracza właśnie kwestia porowatości. Stopień odchylenia od siebie wspomnianych łusek włosa przekłada się na wybór oleju o odpowiedniej wielkości cząsteczek.

Rodzaje porowatości włosów

Wyróżniamy trzy grupy porowatości włosów:

• Niskoporowate – łuski ściśle do siebie przylegają. Włosy są zdrowe i gładkie. Ciężko je zmoczyć, ciężko wysuszyć. Są trudne w stylizacji.
• Wysokoporowate – włosy o mocno odstających łuskach, puszące się, podatne na warunki atmosferyczne, łatwo poddają się stylizacjom. Szybko chłoną wodę, ale też schną. Taki stan rzeczy spowodowany jest dużym zniszczeniem powierzchni włosa. 
• Średnioporowate – to włosy o średnio rozchylonych łuskach. Ten typ posiada znaczna część osób. Raczej nie sprawiają większych problemów, choć czasem mogą się puszyć.

Reasumując, porowatość wiąże się ze stopniem zniszczenia włosów. Nie jest tak prosto stwierdzić, do której grupy należą nasze. Co więcej, często końcówki włosów wykazują inną porowatość, niż ich powierzchnia u nasady. Nie jest też przypisana nam na stałe, np. rozjaśnianie może zwiększać porowatość. Dobierając odpowiednie kosmetyki w pielęgnacji można nieco “domknąć” łuski, sprawiając że włosy optycznie będą prezentować się lepiej.

Jak określić porowatość włosów?

Najskuteczniejszą i zdecydowanie najbardziej wiarygodną metodą jest zbadanie ich struktury u trychologa. Istnieje jednak też kilka domowych sposobów:

• Test z wodą – wrzucamy włos do szklanki z wodą na kilka min. Im głębiej się zanurzy, tym wyższa porowatość.
• Test z mąką – zanurzamy czysty włos w szklance mąki. Jeśli osadzi się jej mała ilość – porowatość jest niska.
• Ocena wzrokowa i dotykowa – możemy sami spróbować stwierdzić po wyglądzie, strukturze i zachowaniu włosów, o jakiej porowatości mowa. Włosy gładkie i śliskie w dotyku to zazwyczaj niska porowatość. Zaś szorstkie, matowe i pozbawione blasku – średnia lub wysoka.

Oceniając samodzielnie strukturę swoich włosów pamiętajmy, że wynik nie zawsze będzie wiarygodny. Rezultat testu mogą zaburzyć użyte wcześniej odżywki, olejki, sera. Warto mieć to na uwadzę.

Sklep online your natural side <klik>

Czym jest cellulit?

To defekt widoczny w postaci nieregularnych wgłębień na powierzchni skóry powstających na skutek niezapalnego procesu zwyrodnieniowego, obejmującego zmiany obrzękowo-włóknisto-stwardnieniowe tkanki podskórnej. Najczęściej dotyka rejony ciała, gdzie chętnie gromadzi się tłuszcz, tj. pośladki, uda, brzuch. Warto wiedzieć, że cellulit to nie to samo, co cellulitis (jednostka chorobowa, stan zapalny skóry oraz tkanki podskórnej) [1].

Cellulit ma kilka faz, a ostatnia – IV – wiąże się z wyraźną widocznością zmian nawet w stanie rozluźnienia mięśni i uczuciem bólu. Warto też wspomnieć, że wyróżnia się 2 odmiany cellulitu:

• wodny – tzw. twardy, podobny do mięśni, często współtowarzyszą mu rozstępy, jego widoczność nie zależy od pozycji ciała. Pojawia się częściej u osób aktywnych fizycznie i nastolatek [1].
• tłuszczowy – tzw. miękki, dotykający większe powierzchnie skóry kobiet mało aktywnych fizycznie bądź takich, które dużo schudły w krótkim czasie. Tkanka mięśniowa jest wiotka, słabo napięta. Ta postać może rozwijać się na gruncie cellulitu wodnego [2].

Cellulit to niezwykle powszechne zjawisko, dotykające wielu osób – bez względu na masę ciała. Jego przyczyny są bardzo złożone, a walka z nim – wielokierunkowa i czasochłonna. O profilaktyce należy pomyśleć już w młodym wieku. Poza odpowiednią pielęgnacją skóry, istotna jest w niej także właściwa dieta (z ograniczeniem soli i wysokoprzetworzonych produktów, odpowiednim nawadnianiem organizmu) oraz aktywność fizyczna. Nie musi być ona intensywna, ale z pewnością za to regularna. Warto wygospodarować choćby 20 minut z każdego dnia na szybki marsz, jazdę na rowerze czy ćwiczenia w domu.

Stopniowo powinniśmy przekształcać swoje nawyki żywieniowe – wykluczać z diety także potrawy wysokokaloryczne i zamieniać je na lżejsze, rezygnować ze smażenia na rzecz gotowanych bądź pieczonych dań, słodycze zastępować przekąską w postaci owoców, a sól – przyprawami i ziołami. Codziennie powinniśmy wypijać ok. 1,5-2 litrów wody w różnej postaci (czystej bądź herbaty, naturalnych soków niesłodzonych), ponieważ sprzyja to usprawnieniu krążenia płynów ustrojowych i usuwania szkodliwych metabolitów [1].

Przy okazji codziennej higieny warto także zażywać naprzemienne prysznice – zimną oraz ciepłą wodą. To dobry sposób na poprawę mikrokrążenia, rozluźnienie mięśni oraz wsparcie skóry w procesach oczyszczania i redukcji obrzęków [1]. W balsamach do skóry objętej cellulitem warto szukać takich składników jak: arnika górska, kasztanowiec zwyczajny, miłorząb japoński, czarny bez, winorośl, krwawnik pospolity, algi, kofeina, L-karnityna, żeń-szeń, kwas hialuronowy[1].

Oleje z naszej oferty, które polecamy do masażu ciała: arnika, abisyński, arganowy, makadamia, babassu, monoi, pestki winogron, ryżowy, słodkie migdały, pestki śliwki, zielona kawa.

A dla posiadaczy luksusu w postaci wanny – kąpiel warto wzbogacać dodatkiem glinek! Szczególnie czerwonej, zielonej lub żółtej. Można je wykorzystać także do maseczek DIY na rejony objęte cellulitem, a nawet połączyć je z metodą tzw. body wrappingu. Zaczynamy od peelingu skóry, następnie wykonujemy masaż – by przygotować skórę, nakładamy grubszą warstwę maski glinkowej (można dorzucić do niej porcję zmielonej kawy), zawijamy ostrożnie folią, opatulamy się kocem i relaksujemy przez ok. 20-30 minut. Na koniec zmywamy – raz zimną i raz ciepłą wodą.

Podsumowując, jeśli marzysz o jędrnej, gładkiej skórze musisz przyswoić sobie kilka podstawowych zasad:

1. Zdrowe odżywianie – przyjrzyj się swojej diecie i pracuj nad kształtowaniem nawyków, które przysłużą się Twojemu zdrowiu, a tym samym i poprawie stanu skóry.
2. Peeling – regularnie złuszczaj naskórek, by odświeżyć skórę i zwiększyć szansę efektywnego działania kosmetyków antycellulitowych. Możesz zamiennie stosować nasze peelingi i rozmaite akcesoria – szczotki bądź rękawice.
3. Masaż – jego rodzaj zależy od Ciebie. Może być to zwykły masaż bądź jeśli posiadasz odpowiednie umiejętności, np. masaż bańkami chińskimi.
4. Hartowanie – naprzemienne prysznice zimną i ciepłą wodą to sposób na piękną skórę znany już naszym babciom.
5. Nawilżanie – tuż obok oczyszczania – fundament pielęgnacji. Nawilżona skóra to szczęśliwa skóra, nie zapominaj o balsamie.
6. Rzeźba – codzienna aktywność fizyczna to nie smutny obowiązek, ale cenny sprzymierzeniec walce o smukłą sylwetkę i gładką skórę.

[1] http://www.przeglad.amp.edu.pl/uploads/2017/2/213_2_51_2017.pdf.
[2] http://www.h-ph.pl/pdf/hyg-2014/hyg-2014-3-425.pdf.

Masaż już od dawien dawna towarzyszy człowiekowi, nawet w kontekście leczenia. Narodził się w Chinach oraz Indiach. Pierwsze wzmianki o jego zastosowaniu pojawiły się ok. 3000 lat p.n.e. w nawiązaniu do rytuałów religijnych. W ciągu wieków przeszedł długą drogę – zmieniając swoje znaczenie i kształt. Początków masażu klasycznego upatruje się w Grecji, gdzie zawodnicy przed igrzyskami olimpijskimi byli namaszczani oliwami. Istnieją też wzmianki mówiące o tym, że także rzymski wódz Juliusz Cezar – cierpiący na rwę kulszową – szukał ukojenia w bólu właśnie poddając się zabiegom masażu[2].

Z historycznych ciekawostek dotyczących rodzimego podwórka warto wspomnieć, że w Polsce do połowy XIV wieku w łaźniach parowych tuż po kąpieli oklepywano korzystających z nich rózgami, by nieco poprawić ukrwienie tkanek. Od XVI wieku zainteresowanie masażem – przede wszystkim dzięki francuskiemu medykowi Ambrożemu Pare – odżyło i zaczęto temu zabiegowi poświęcać coraz więcej uwagi i powoli rozwijać tę dziedzinę w różnych zakątkach świata. Z czasem masaż zdołał dorównać pozostałym dziedzinom wiedzy lekarskiej na poziomie uniwersyteckim i cieszył się globalną popularnością. Stało się tak na przełomie XIX i XX w. w dużej mierze dzięki Polakowi – Izydorowi Zabłudowskiemu, którego dorobek naukowy był ceniony w całej Europie, czego wyrazem może być powierzenie mu zaszczytnego stanowiska kierowniczego w Zakładzie Masażu Klasycznego w Berlinie. W końcu jednak rozwój chemii oraz farmacji na kilkadziesiąt lat usunął w cień tradycyjne metody, w tym także masaż. Obecnie na szczęście znów powraca, dzięki renesansowi wszystkiego, co bliskie naturze [2].

Masaż ma duży wpływ na organizm człowieka, który możemy rozpatrywać dwojako:
1| miejscowo, czyli bezpośrednio na poszczególne tkanki mechanicznie pobudzane
2| ogólnie, a więc pośrednio oddziałując na centralny układ nerwowy poprzez odruchy [1].

Można wykonywać go na całym ciele – także skórze twarzy czy głowy.

Dlaczego warto masować skalp?
Poprzez regularnie wykonywany masaż skóry głowy możemy wzmocnić działanie pielęgnacyjne stosowanych preparatów oraz uzyskać efekt odprężenia i redukcji stresu. Masaż pomaga w regulacji pracy gruczołów łojowych, sprzyja lepszej penetracji składników aktywnych, a także poprawia krążenie krwi, co może być szczególnie pomocne przy problemie z osłabieniem i nadmiernym wypadaniem włosów [3].

Korzyści, jakie niesie masaż skóry:

• poprawa krążenia krwi oraz limfy, która nie pozostaje obojętna na stymulację odżywienia i procesów odnowy,
• ułatwienie procesów oczyszczania się skóry poprzez poprawę drożności kanałów gruczołów łojowych oraz potowych,
• usprawnienie procesów oddychania skóry,
• usunięcie zrogowaciałego naskórka, a tym samym jego widoczne od razu odświeżenie [2],
• poprawa napięcia, elastyczności, jędrności skóry,
• redukcja napięcia psychicznego,
• poprzez poprawę metabolizmu i rozdrobnienie cząsteczek tłuszczu masaż usprawnia jego redukcję,
• obniżenie napięcia mięśni – szczególnie twarzy – sprzyja wygładzeniu drobnych zmarszczek.

Kiedy masaż skóry jest szczególnie wskazany?

• stres, napięcie nerwowe,
• nadwaga,
• szarość, ziemistość skóry,
• skóra o obniżonej elastyczności,
• blizny, przebarwienia.

Są jednak także pewne sytuacje, w których masaż nie jest dobrym pomysłem i powinniśmy z niego zrezygnować. Zalicza się do nich, m. in.:

• stany zapalne oraz alergiczne skóry i jamy ustnej,
• stany ropne migdałków czy okołozębowe,
• choroby żył,
• gorączka,
• pęcherze, wypryski, przerwana ciągłość naskórka [2],
• opryszczka,
• powiększone węzły chłonne.

Istnieje wiele odmian masażu. Każdy może odnaleźć swój ulubiony:

1. Najpopularniejszym jest masaż klasyczny, najczęściej składający się z kilku różnych grup ruchów, obejmujących:
   a. głaskanie,
   b. rozcieranie,
   c. ugniatanie,
   d. oklepywanie,
   e. wibracja.
2. Masaż relaksacyjny – nastawiony przede wszystkim na długie, powolne ruchy i mający na celu zredukowanie napięcia nerwowego oraz odprężenie.
3. Masaż leczniczy – zalecany i dobierany indywidualnie przez specjalistów w zależności od stanu i rodzaju schorzenia pacjenta.
4. Masaż odchudzający – intensywny i nastawiony na rozdrobnienie podskórnej tkanki tłuszczowej, usprawnienie metabolizmu oraz krążenia krwi oraz limfy.
5. Masaż antycellulitowy – bazujący na technikach drenażu limfatycznego.
6. Masaż aromaterapeutyczny – wykorzystywany do nadania poślizgu olej zostaje wzbogacony jednym bądź wieloma olejkami eterycznymi, których dobór decyduje o dodatkowych walorach i właściwościach masażu.
7. Masaż gorącymi kamieniami – specjalny rodzaj masażu mocno rozgrzewającego, który odbywa się przy użyciu bazaltowych kamieni.
8. Masaż bańką chińską – odmiana masażu próżniowego z zastosowaniem specjalnych gumowych baniek, duże znaczenie ma w profilaktyce cellulitu [4].

Profesjonalny masaż w gabinecie wymaga dużej wiedzy z zakresu anatomii oraz wprawy, ponieważ wiąże się także ze sporym wysiłkiem fizycznym. Każdy z nas może jednak stosować we własnych czterech kątach prosty automasaż. Włączenie do codziennej pielęgnacji choćby 10 minut dziennie poświęconych na masaż twarzy może przynieść spektakularne rezultaty.

Jak wykonać masaż twarzy w domu?
1. Wybierz swój ulubiony olej, który poza nadaniem niezbędnego poślizgu, będzie także dodatkowo pielęgnował i zmiękczał skórę. Idealnie do tego nadadzą się:

• cera przetłuszczająca się: olej ryżowy, olej z pestek winogron, olej z pestek truskawek,
• cera sucha, dojrzała: olej acai, olej ze słodkich migdałów, olej z zielonej kawy.

Masaż twarzy powinien być wyjątkowo delikatny. Warto pamiętać, że w przypadku skóry szczególnie wrażliwej, naczynkowej dobrze jest ograniczyć ruchy wyłącznie do głaskania i zmniejszyć częstotliwość i czas wykonywania masażu.

2. Wykonaj wieczorny demakijaż, oczyść skórę łagodnym żelem bądź pianką, stonizuj skórę hydrolatem. Możesz wcześniej wykonać delikatny peeling enzymatyczny.

3. Usiądź wygodnie przed lustrem. Porcję oleju lekko rozgrzej w dłoniach i zaaplikuj na skórę. Rozpocznij masaż. Możesz wykonać jedynie głaskanie bądź dodatkowo rozszerzyć zabieg o rozcieranie (okrężne ruchy opuszkami palców), ugniatanie („nożyce” z palców wskazujących oraz środkowych) oraz oklepywanie (delikatne, ale szybkie naprzemienne ruchy opuszków palców – jak przy grze na pianinie). Pamiętaj, że ruchy należy wykonywać partiami od dołu ku górze, np. od środkowej części brody w kierunku uszu. Masaż policzków wykonuj w 3 pasmach: od wargi dolnej po żuchwie do ucha, od wargi górnej do ucha i od kości jarzmowej do ucha. Masaż wokół oczu wykonuj zgodnie z kierunkiem wzrostu brwi, a następnie od zewnętrznego w kierunku wewnętrznego kącika oczu. Masaż czoła odbywać powinien się od jego środka w kierunku skroni.

Mając obecnie więcej wolnego czasu warto wykorzystać go i zacząć masować także całe ciało. Szczególnie uda oraz pośladki – zwłaszcza gdy doskwiera Ci cellulit czy rozstępy. Doskonale sprawdzi się tutaj duet:

• peeling drobnoziarnisty na bazie pestek truskawki Your Natural Side w czasie kąpieli,\
• lubiony olej bądź masło: olej babassu, olej monoi, masło kawowe, masło makadamia, olej makadamia, olej arganowy do masażu.

Właściwie wykonywany masaż jest doskonałym sposobem na poprawę wyglądu skóry, ale także zredukowanie stresu, który obecnie  towarzyszy nam wszystkim w nadmiarze. Nie zastąpi może profesjonalnego masażu w gabinecie, ale doskonale spisze się w codziennej trosce o skórę, by podtrzymać efekty zabiegów pielęgnacyjnych wykonywanych wcześniej u kosmetologa czy kosmetyczki, do których obecnie nie mamy dostępu. Z powodzeniem uproszczoną wersją masażu możesz uraczyć swoją skórę samodzielnie. Ważne tylko, by przestrzegać wszystkich zasad, a przed przystąpieniem do masażu upewnić się, że nie ma do niego żadnych przeciwwskazań. Skóra z pewnością szybko podziękuje nam za poświęcony dla niej czas i wzmożoną troskę widoczną poprawą wyglądu.

[1] P. Drewniak, Różnorodność i znaczenie masażu w kosmetologii, w: „Th!nk” nr 2 (3) 2010, s. 25-33.
[2] A. Zborowski, Masaż klasyczny, Wyd. 2, Kraków 1998.
[3] T. Kulikowska-Jakubik, M. Richter, A. Jakubik, Pracownia fryzjerska, Warszawa 2015, s. 36.
[4] http://twoj-kosmetolog.pl/index.php/masaz/9-masaz/32-rodzaje-masazu